Αντιιμπεριαλιστικός αντιμονοπωλιακός αγώνας η λύση για τους λαούς

Η Επιτροπή Ειρήνης Άρτας εκφράζει την ακόμα μεγαλύτερη ανησυχία της, ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες εξελίξεις στη Λιβύη, επισημαίνει τις ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης για τη συμμετοχή της και καταγγέλλει ότι μετά από 7 μήνες βομβαρδισμών, βιβλικών καταστροφών, τη σφαγή χιλιάδων αμάχων, τους χιλιάδες μετανάστες και ξεριζωμένους, το ΝΑΤΟ ανακοινώνει από τη μια ότι τερματίζει τις επιχειρήσεις του στη Λιβύη ενώ στην πραγματικότητα εξακολουθεί να παραμένει στη χώρα και να συνεχίζει με άλλη μορφή το έργο του σε βάρος του λαού της Λιβύης και των άλλων λαών.
Αποδείχτηκε, για άλλη μια φορά, ότι ο πόλεμος στη Λιβύη, που στοίχισε δισεκατομμύρια ευρώ και πλήρωσαν οι λαοί, καμία σχέση δεν είχε με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες του λιβυκού λαού. Αντίθετα, οι 9.600 αεροπορικές επιχειρήσεις, η ναυτική επιτήρηση, η μαζική αποστολή όπλων και στρατιωτών των ξένων δυνάμεων ένα σκοπό είχαν: Τον καλύτερο έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών και των γενικότερων εξελίξεων στη Λιβύη και στη Β. Αφρική. Ηδη, ιταλικά και ισπανικά πετρελαϊκά μονοπώλια ενεργοποιούνται προς αυτή την κατεύθυνση.
Οπως και στη Γιουγκοσλαβία, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Σομαλία και σε άλλες περιοχές, αποδείχτηκε ότι το ΝΑΤΟ είναι μια δολοφονική πολεμική μηχανή και ο ΟΗΕ απόλυτα χειραγωγημένος από τις ορέξεις των ιμπεριαλιστών. Ο λαός της Λιβύης πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι κάτω από την μπότα του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και των πολυεθνικών τίποτα το θετικό δεν τον περιμένει. Οι μαζικές δολοφονίες και τα πρώτα νομοθετήματα των πρώην στελεχών του Καντάφι που ανέλαβαν την εξουσία με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ, ήδη το μαρτυρούν. Μόνον η αντιιμπεριαλιστική πάλη και ο αγώνας για μια κοινωνία χωρίς πολυεθνικές και εκμεταλλευτές καπιταλιστές μπορεί να εκπληρώσει τους πόθους του λαού, να φέρει ειρήνη και αλληλεγγύη στην περιοχή.

Μέλος της ΟΥΝΕΣΚΟ η Παλαιστίνη

Στους κόλπους της OΥΝΕΣΚΟ έγινε δεκτή ως κανονικό μέλος η Παλαιστίνη. Ο Παλαιστίνιος υπουργός Εξωτερικών Ριάντ αλ Μάλκι μίλησε για «ιστορική στιγμή που αναγνωρίζει ορισμένα από τα δικαιώματα του παλαιστινιακού λαού», ενώ άλλοι Παλαιστίνιοι αξιωματούχοι για «σημαντικό βήμα στη διπλωματική εκστρατεία για αναγνώριση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους που βρίσκεται σε εξέλιξη στον ΟΗΕ». Η απόφαση λήφθηκε μετά από ψηφοφορία με παρόντα 173 μέλη της ΟΥΝΕΣΚΟ, εκ των οποίων 107 μέλη ψήφισαν υπέρ, 15 κατά και 52 απείχαν. Κατά ψήφισαν, μεταξύ άλλων, ΗΠΑ, Καναδάς, Γερμανία και Ισραήλ, ενώ υπέρ ψήφισαν, επίσης μεταξύ άλλων, Ρωσία, Κίνα, Βραζιλία, Γαλλία, Ελλάδα και όλες οι αραβικές και μουσουλμανικές χώρες, ενώ η Βρετανία απείχε.

Αμεσα αντέδρασε η Ουάσιγκτον, η οποία μίλησε για «πρόωρη και αντιπαραγωγική ένταξη», που θα αποβεί «βαθιά επιζήμια στις προσπάθειες αναθέρμανσης των ισραηλινο-παλαιστινιακών συνομιλιών» που επιδιώκει η αμερικανική διπλωματία υιοθετώντας την ισραηλινή θέση ότι δεν μπορεί να υπάρξει λύση αλλιώς. Εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ έσπευσε να ανακοινώσει και την «τιμωρία» που η Ουάσιγκτον είχε προαναγγείλει: Οι ΗΠΑ δε θα καταβάλουν τα 60 εκατομμύρια δολάρια, το Νοέμβρη, που τους αναλογούν από τον προϋπολογισμό της OΥΝΕΣΚΟ, δηλαδή περίπου το 20% του συνόλου.

Η αμερικανική ανακοίνωση ήρθε λίγο μετά την έκκληση της εκπροσώπου της ΕΕ Κάθριν Αστον «να μην ληφθούν βιαστικές αποφάσεις που θα επηρεάσουν τη λειτουργία των διαφορετικών πτυχών του ΟΗΕ». Το Ισραήλ, από την άλλη, απείλησε, επίσης, ότι «όσοι την υποστήριξαν μειώνουν την επιρροή τους στο Ισραήλ». Υπενθυμίζεται ότι την επόμενη βδομάδα, το ζήτημα του παλαιστινιακού αιτήματος μονομερούς ανεξαρτησίας έρχεται στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπου οι ΗΠΑ έχουν απειλήσει με βέτο. Χθες, το ζήτημα συζητήθηκε και μεταξύ του Αμερικανού Προέδρου και του Τόνι Μπλερ, εκπροσώπου του κουαρτέτου (ΗΠΑ, ΕΕ, ΟΗΕ, Ρωσία), κεκλεισμένων των θυρών στο Λευκό Οίκο.

Αιματηρές επιδρομές

Η απόφαση της ΟΥΝΕΣΚΟ ήρθε μετά από τρεις εξαιρετικά αιματηρές μέρες που πυροδοτήθηκαν από ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές, το Σάββατο, κατά μαχητών της ισλαμιστικής «Τζιχάντ» στη Ράφα της Λωρίδας της Γάζας. Ακολούθησε εκτόξευση ρουκετών προς το Ισραήλ και νέες επιδρομές που έληξαν με την επίτευξη συμφωνίας εκεχειρίας, χθες τα ξημερώματα, με διαμεσολάβηση της Αιγύπτου. Συνολικά, σκοτώθηκαν 12 Παλαιστίνιοι, στην πλειοψηφία τους μαχητές της «Τζιχάντ» και 1 Ισραηλινός, ενώ δεκάδες είναι οι Παλαιστίνιοι τραυματίες. Ο Ισραηλινός υπουργός Εσωτερικών Ματάν Βιλνάι έσπευσε να διευκρινίσει ότι «στόχος ήταν η Τζιχάντ και όχι η Χαμάς, η οποία δεν αναμίχθηκε καθόλου, γιατί θέλει να επικρατήσει ηρεμία και να απελευθερωθούν και οι υπόλοιποι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι».

ΙΒΗΡΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ: Ευχολόγια περί αντιμετώπισης της κρίσης

Με ευχολόγια περί κοινής θέσης και συντονισμού των ενεργειών για την αντιμετώπιση της κρίσης και ενάντια στην «ασυδοσία των αγορών και των τραπεζών» (ένα ιδεολόγημα που βολεύει τους πάντες και κρύβει τις αιτίες της καπιταλιστικής κρίσης) ολοκληρώθηκε η Ιβηροαμερικάνικη Σύνοδος που πραγματοποιήθηκε στην πρωτεύουσα της Παραγουάης Ασουνσιόν το διήμερο 28 και 29 Οκτωβρίου.

Κύριο θέμα της Συνόδου ήταν «ο μετασχηματισμός του κράτους και η ανάπτυξη» στις συνθήκες της σημερινής εποχής και στο πλαίσιο της κρίσης, μία Σύνοδος στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι από 24 χώρες και 17 ηγέτες κρατών. Ο γενικός γραμματέας της Συνόδου επισήμανε ότι «υπάρχει ανεπάρκεια» σε πολλούς τομείς και αυτό είναι ένα ζήτημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Στην ατζέντα των ηγετών βρέθηκε και η οικονομική κρίση στην Ευρώπη και οι επιπτώσεις της στη Λατινική Αμερική δεδομένου και ότι στη σύνοδο συμμετείχαν ο Βασιλιάς της Ισπανίας Χουάν Κάρλος, ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Χοσέ Λουίς Θαπατέρο, ο πρωθυπουργός της Πορτογαλίας Πέδρο Πάσο Κοέλιο αλλά και εκπρόσωποι από 70 διεθνείς Οργανισμούς. Η σύνοδος αυτή που έχει εθιμοτυπικό χαρακτήρα και συμμετέχουν διάφορες ετερόκλητες δυνάμεις, το μόνο στο οποίο θα μπορούσε να αρκεστεί είναι σε ευχολόγια για την κρίση.

Σε ό,τι αφορά τα ψηφίσματα, δηλώνει την στήριξή της στη θέση της Αργεντινής όσον αφορά το καθεστώς στις Νήσους Μαλβίνες ή γνωστές και ως Φόκλαντς όπως τις ονομάζουν οι Βρετανοί που τις κατέχουν, ενώ ζητείται και άμεσος και οριστικός τερματισμός του αποκλεισμού της Κούβας.

ΛΙΒΥΗ:Η ιμπεριαλιστική επέμβαση παίρνει άλλη μορφή

Τον επίσημο τερματισμό των επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ στη Λιβύη, υπό τη μορφή των αεροπορικών επιδρομών, κήρυξε, χθες από τη λιβυκή πρωτεύουσα ο γγ της Συμμαχίας. Ο Αντερς Φογκ Ράσμουσεν έφτασε στην Τρίπολη, όπου επρόκειτο να έχει σειρά συναντήσεων με τη «νέα λιβυκή ηγεσία». Στις πρώτες δηλώσεις του, χαρακτήρισε την επιχείρηση κατά της Λιβύης ως «μία από τις πλέον πετυχημένες στην 62χρονη ιστορία του ΝΑΤΟ».

Τερματισμός των επιχειρήσεων δε σημαίνει και τερματισμό της παρουσίας του ΝΑΤΟ, αλλά και άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στη Λιβύη, που εξάλλου τώρα θα αρχίσει η φαγωμάρα για τα νέα συμβόλαια της εκμετάλλευσης του ενεργειακού πλούτου της χώρας, αλλά και το φιλέτο της ...ανοικοδόμησης των καταστραμμένων από τους βομβαρδισμούς πόλεων. Πάντως, επισήμως, είναι γνωστό ότι στη Λιβύη βρίσκονται Αμερικανοί, Βρετανοί, Γάλλοι «στρατιωτικοί σύμβουλοι», ενώ πριν λίγες μέρες ο αρχηγός ΓΕΣ του Κατάρ παραδέχτηκε ότι, εκτός από «συμβούλους», έχει και πολλούς στρατιώτες και ότι πρόκειται να ηγηθεί μιας «νέας δύναμης στην οποία θα συμμετάσχουν 13 χώρες και θα αναλάβει να εκπαιδεύσει τις νέες λιβυκές δυνάμεις». Στις νέες επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ, επίσης, έχει δηλώσει ότι θα συμμετέχει και η ελληνική κυβέρνηση.

«Ιδιαίτερα περίπλοκο» χαρακτήρισε το έργο της «νέας λιβυκής ηγεσίας», σε συνέντευξή της στην «Ουάσιγκτον Ποστ», η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών, επισημαίνοντας την αναγκαιότητα ελέγχου των αμέτρητων ξεχωριστών ομάδων ενόπλων, που επιδίδονται, όπως καθημερινά αποκαλύπτεται, σε πράξεις αντεκδίκησης και σε πλιάτσικο κατά όσων θεωρούν υποστηρικτές του Καντάφι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η παρεμπόδιση 25.000 κατοίκων της πόλης Ταουέργκα, να επιστρέψουν στις εστίες τους, επειδή στήριξαν τον Καντάφι, από ενόπλους της γειτονικής Μιζράτα.

Χθες επίσης το λεγόμενο Εθνικό Συμβούλιο ονόμασε ως νέο μεταβατικό πρωθυπουργό το μέλος του, Αμπτέλ Ραχίμ ελ Κεέμπ.

Στο περιθώριο όλων αυτών, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται, εμμέσως, σε επαφή με τον Σαΐφ αλ Ισλάμ Καντάφι, προκειμένου να παραδοθεί.

Το δημόσιο χρέος ως σύμπτωμα της κρίσης

Το πρόβλημα του δημόσιου χρέους, ως σύμπτωμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης, απασχολεί το σύνολο των αναπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών, φέτος, για πρώτη φορά το δημόσιο χρέος στις αναπτυγμένες χώρες ξεπερνάει το 100% του ΑΕΠ. Στον κατάλογο αυτών των χωρών την πρώτη θέση κατέχει η Ιαπωνία με χρέος που φτάνει το 233,1% του ΑΕΠ της χώρας. Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Ελλάδα με 165,6% του ΑΕΠ.

ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ανέρχεται σήμερα σε 40 τρισ. δολάρια. Το δημόσιο χρέος των 20 πλουσιοτέρων χωρών στον κόσμο (G-20) ξεπερνά πλέον σε μέγεθος το 100% του ΑΕΠ τους, και μόλις την τελευταία δεκαετία, από το έτος 2000, έχει παρουσιάσει αύξηση της τάξης του 50%.

Το συνολικό δημόσιο χρέος των ΗΠΑ ανέρχεται σήμερα σε 14,2 τρισ. δολάρια, προσεγγίζει δηλαδή το 100% του ΑΕΠ που ανέρχεται περίπου σε 14,7 τρισ. δολάρια. Το εμπορικό έλλειμμα δε των ΗΠΑ, μόνο για το μήνα Φλεβάρη 2011 ξεπέρασε τα 45 δισ. δολάρια. Στη Δυτική Ευρώπη, η κατάσταση δεν είναι καλύτερη. Στην Αγγλία και τη Γαλλία το Δημόσιο Χρέος προσεγγίζει επίσης το 100% του ΑΕΠ, ενώ στο Βέλγιο και την Ιταλία το έχει ξεπεράσει ήδη. Μόνο η γερμανική οικονομία διαφοροποιείται, μελέτες όμως που έρχονται στη δημοσιότητα σημειώνουν ότι το πρόβλημα χρέους θα πλήξει και τη Γερμανία με μεγάλη ένταση τις επόμενες δεκαετίες.

Η ΑΥΞΗΣΗ ΑΥΤΗ οφείλεται στην αύξηση του δανεισμού των κρατών για την κάλυψη της ρευστότητας του συστήματος και την αντιμετώπιση των συνεπειών της κρίσης υπερσυσσώρευσης προϊόντων και κεφαλαίων. Το πρόβλημα εντάθηκε και οξύνθηκε από την ανισόμετρη ανάπτυξη των καπιταλιστικών οικονομιών και τις αντιθέσεις που πολλαπλασιάζονται στο περιβάλλον της κρίσης.

Στη μελέτη του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών αναφέρεται ότι το δημόσιο χρέος θα παραμείνει πάνω από το 100% του ΑΕΠ στις αναπτυγμένες χώρες τουλάχιστον μέχρι το 2015.
ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας, το δημοσιονομικό έλλειμμα της Γερμανίας, η κυβέρνηση της οποίας γκρινιάζει συνεχώς για την ανάγκη δημοσιονομικής πειθαρχίας και την επιβολή ποινών στις χώρες που έχουν υπερβολικό έλλειμμα, όχι μόνο ξεπερνά το όριο του 3% του ΑΕΠ, αλλά αυξήθηκε από -3,2% το 2009 σε -4,3% το 2010. Το έλλειμμα της Γαλλίας είναι ακόμη πιο υψηλό αλλά μειώθηκε από -7,5% το 2009 σε -7,1% το 2010.

Ως προς το δημόσιο χρέος, αυξήθηκε στην Ευρωζώνη από 79,8% του ΑΕΠ το 2009 σε 85,4% το 2010. Τις καλύτερες επιδόσεις έχουν η Εσθονία (6,7%), το Λουξεμβούργο (19,1%) και η Σλοβενία (38,8%). Τις χειρότερες, η Ελλάδα (144,9%), η Ιταλία (118,4%) και το Βέλγιο (96,2%). Το δημόσιο χρέος της Γερμανίας, που βρίσκεται πάνω από το όριο του 60% του ΑΕΠ, αυξήθηκε από 74,4% το 2009 σε 83,2% το 2010.

Ενωμένοι στο «κούρεμα» της εργατικής δύναμης

Η απόφαση της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης για «κούρεμα» του χρέους κατά 50% ανέδειξε εκ νέου την όξυνση των αντιθέσεων μεταξύ των διαφόρων μερίδων της αστικής τάξης, που πλέον συγκρούονται ανοιχτά στην προσπάθειά τους να αποφύγουν όσο γίνεται τις ζημιές και τη χασούρα από την αναπόφευκτη καταστροφή κεφαλαίου που φέρνει η καπιταλιστική κρίση. Η ηγεσία του ΣΕΒ διά στόματος Δ. Δασκαλόπουλου στήριξε τις αποφάσεις της ευρωσυνόδου λέγοντας πως αποτελούν την ύστατη ευκαιρία για παραμονή της Ελλάδας στην ΕΕ. Αντίθετα, μελανά χρώματα χρησιμοποίησε ο πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Εμπορίου, Β. Κορκίδης, εκτιμώντας ότι «το κούρεμα κατά 50%, αυτόματα σημαίνει και κούρεμα της εμπορικής δραστηριότητας, αφού πλέον λίγες επιχειρήσεις θα μπορούν να αγοράζουν με προέμβασμα ή πληρώνοντας μετρητοίς με την παραλαβή των παραγγελιών». Δεν κρύβει μάλιστα ότι πολλές επιχειρήσεις θα συνθλιβούν από τις πολυεθνικές. «Είναι απορίας άξιο πώς θα μπορέσουν πλέον οι μικρές και μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις να ανταγωνιστούν τις πολυεθνικές, οι οποίες διαθέτουν τις εγγυητικές ευρωπαϊκών τραπεζών και τις πλάτες των μητρικών τους εταιρειών», αναφέρει, χύνοντας εκ των υστέρων δάκρυα για την κατάρρευση επιχειρήσεων, ενώ μέχρι πρόσφατα εξυμνούσε τα οφέλη του ανταγωνισμού. Τη «μεγάλη αγωνία του επιχειρηματικού κόσμου και την αβεβαιότητα για το μέλλον» επιχειρεί να εκφράσει ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ, Κ. Μίχαλος, εκτιμώντας ότι το κόστος από το «κούρεμα» «θα βαρύνει κατά τα φαινόμενα κυρίως το ελληνικό τραπεζικό σύστημα και τα ασφαλιστικά ταμεία, οξύνοντας το ήδη μεγάλο πρόβλημα παροχής ρευστότητας στην ελληνική αγορά και τινάζοντας στον αέρα το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας». Περιττό να επισημανθεί ότι όλοι τους είναι ενωμένοι όταν πρόκειται για την κατεδάφιση των εργασιακών δικαιωμάτων και το «κούρεμα» της τιμής της εργατικής δύναμης.

ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ - ΤΟΥΡΚΙΑΣ - ΚΥΠΡΟΥ: Η κοινή ανακοίνωση της 2ης τριμερούς Συνάντησης στην Κωνσταντινούπολη

Το Παγκύπριο Συμβούλιο Ειρήνης, η Επιτροπή Ειρήνης της Τουρκίας και η Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη πραγματοποίησαν τη δεύτερη τριμερή Συνάντησή τους στις 24-25 Σεπτεμβρίου 2011, που φιλοξενήθηκε από την Επιτροπή Ειρήνης της Τουρκίας και με την υποστήριξη του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης (ΠΣΕ). Ως αδερφικές Επιτροπές Ειρήνης των τριών γειτονικών χωρών, απευθύνουμε αγωνιστικούς χαιρετισμούς και ένα αντιιμπεριαλιστικό μήνυμα φιλίας και αλληλεγγύης στους Ελληνες εργαζόμενους που αγωνίζονται ενάντια στην επιθετική πολιτική του μεγάλου κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ με πρόσχημα την παγκόσμια καπιταλιστική οικονομική κρίση.

Σε μια ιστορική στιγμή, που η επανένωση της Κύπρου μπαίνει στην πολιτική ατζέντα, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους φίλους της ειρήνης της Κύπρου και των δύο κοινοτήτων, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους. Είναι καθήκον μας να αποκρυπτογραφήσουμε τις επιθέσεις των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που είναι υπεύθυνες για τη διαιώνιση του Κυπριακού προβλήματος και των εθνικιστικών δυνάμεων που έχουν κλιμακώσει τις προσπάθειές τους να καταβάλουν τις προοδευτικές δυνάμεις της Κύπρου και έχουν εντείνει τις πιέσεις τους προς τον Πρόεδρο Χριστόφια.

Αξιολογούμε τις προσπάθειες αυτές για να παρουσιάσουμε την εντεινόμενη επιθετικότητα της Τουρκίας, ως μια αντίδραση ενάντια στο Ισραήλ και κάποιες φορές ως μια ανεξάρτητη γραμμή από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης της, με στόχο να αποπροσανατολίσει τους λαούς της Μέσης Ανατολής. Εκφράζουμε την αγωνιστική μας αλληλεγγύη στις προοδευτικές λαϊκές αντιιμπεριαλιστικές δυνάμεις της Τουρκίας στον αγώνα τους ενάντια στο επεκτατικό και αντιλαϊκό καθεστώς καθοδηγούμενο από την υπάρχουσα κυβέρνηση. Η πρωτοβουλία της τουρκικής κυβέρνησης να στείλει μαχητικά πλοία στην Ανατολική Μεσόγειο είναι απαράδεκτη και οι αφορμές είναι εντελώς παράνομες.

Τα τρία κινήματα ειρήνης εκφράζουν επίσης την αλληλεγγύη τους στην Παλαιστίνη, που κατέθεσε αίτηση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για πλήρη συμμετοχή ως μέλος των Ηνωμένων Εθνών, για την αναγνώριση της Παλαιστινιακού Κράτους από τη διεθνή κοινότητα. Καταδικάζουμε τις θέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ να μπλοκάρουν όλες τις διμερείς διαπραγματεύσεις εδώ και πολλά χρόνια αλλά και την τελευταία άρνηση στις απαιτήσεις του παλαιστινιακού λαού από τις ΗΠΑ.
Για ακόμη μία φορά επισημαίνουμε τη θέση μας για μια λύση του ζητήματος στη βάση δύο κρατών και χαιρετίζουμε την πάλη του παλαιστινιακού λαού για ανεξαρτησία στη βάση των συνόρων του Ιουνίου του 1967 και τις σχετικές αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών, δίνοντας τέλος στην κατοχή των εδαφών των γειτονικών χωρών από το Ισραήλ, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα το δικαίωμα των Παλαιστινίων προσφύγων στην επιστροφή στην πατρίδα τους. Προειδοποιούμε τους λαούς της περιοχής για τον υποκριτικό χαρακτήρα της έντασης μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας, αλλά και καταδικάζουμε τη στρατηγικής σημασίας στρατιωτική και πολιτική συνεργασία ανάμεσα στις κυβερνήσεις του Ισραήλ και της Ελλάδας.

Ως αντιιμπεριαλιστικά κινήματα της Κύπρου, της Ελλάδας και της Τουρκίας, που συναντιούνται κάτω από αυτές τις συνθήκες ενώ οι ιμπεριαλιστές προσπαθούν να υλοποιήσουν εξαιρετικά επικίνδυνα σχέδια στις χώρες μας αλλά και στα Βαλκάνια και ειδικά στη Μέση Ανατολή στις Αραβικές χώρες, έχουμε συνείδηση του γεγονότος ότι η ύπαρξη μόνιμου και στενού συντονισμού επιβάλλεται και είναι άρρηκτα δεμένη με την αποφασιστική συνεισφορά στην αντιιμπεριαλιστική πάλη. Καλούμε την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα σε κοινή πάλη ενάντια στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα που οδηγεί σε κρίσεις και πολέμους. Επιπλέον καλούμε όλους τους λαούς της περιοχής να βρίσκονται σε επαγρύπνηση και να δημιουργήσουν αντίβαρο ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια.

Με την ευκαιρία, θα θέλαμε να τονίσουμε την αποφασιστικότητά μας να συνεχιστούν αυτές οι τριμερείς Συναντήσεις κάθε χρόνο, με την πρώτη να έχει πραγματοποιηθεί το 2010 στη Μυτιλήνη/Ελλάδα και τη δεύτερη σήμερα, στην Κωνσταντινούπολη/Τουρκία, και εκφράζουμε την κοινή μας πρόθεση να πραγματοποιηθεί η τρίτη Συνάντηση στην Λευκωσία/Κύπρο του χρόνου.

Πραγματοποιήσαμε την τριμερή Συνάντησή μας σε μια περίοδο που η Συρία βρίσκεται εν μέσω αιματηρών συγκρούσεων. Ως κινήματα ειρήνης των τριών χωρών, πιστεύουμε, ότι η βασική αιτία των δραματικών αυτών συγκρούσεων στη Συρία είναι το σχέδιο των ιμπεριαλιστών και ειδικά των ΗΠΑ να επιβάλλουν αλλαγές ακολουθώντας τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς για τη «Νέα Μέση Ανατολή». Σαν μέρος του σχεδίου αυτού οι ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις προσπάθησαν, με την υποστήριξη της Τουρκίας, να εκμεταλλευθούν τα εσωτερικά κοινωνικά προβλήματα της Συρίας, τα οποία είναι αποτέλεσμα της κυβερνητικής πολιτικής και των λαθών, οπλίζοντας τις αντιδραστικές δυνάμεις και οδηγώντας τη χώρα σε εμφύλιο πόλεμο. Ωστόσο, η άποψη ότι η αντίσταση στη Συρία αποτελείται από αυτούς που υπερασπίζονται τις δημοκρατικές ελευθερίες και τα εργατικά δικαιώματα είναι εντελώς αβάσιμη. Από την άλλη μεριά, οι εκπρόσωποι του παγκόσμιου καπιταλισμού δεν κρύβουν καν ότι σειρά θα έχει το Ιράν, σε περίπτωση που τα ιμπεριαλιστικά σχέδια ενάντια στη Συρία πετύχουν.

Ως φιλειρηνικά, αντιιμπεριαλιστικά κινήματα Τουρκίας, Ελλάδας και Κύπρου που αγωνίζονται στα πλαίσια του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης, προειδοποιούμε την τουρκική κυβέρνηση να μη συμμετάσχει στα στρατιωτικά σχέδια ενάντια στη Συρία. Μια στρατιωτική επιχείρηση εναντίον της Συρίας μπορεί να οδηγήσει σε γενική σύρραξη και σε αιματηρούς πολέμους στην περιοχή. Η αντίσταση που εκφράστηκε εντός της Τουρκίας ενάντια στα σχέδια αυτά, που καθοδηγήθηκε από τις φιλειρηνικές δυνάμεις της Τουρκίας σε συνεργασία με τις αντιιμπεριαλιστικές δυνάμεις, εκφράζει τις θέσεις του παγκόσμιου αντιιμπεριαλιστικού κινήματος.

Ενσωματώνοντας τα αντικαθεστωτικά κινήματα της Μέσης Ανατολής στα σχέδιά τους, εγκαθιδρύοντας ένα νέο θρησκευτικό και ολοκληρωτικό καθεστώς στην Αίγυπτο, βομβαρδίζοντας τη Λιβύη και χρησιμοποιώντας τις αντικαθεστωτικές δυνάμεις που ήταν πρώην συνεργάτες του Καντάφι, οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (ΗΠΑ, Γαλλία, Μ. Βρετανία, Ιταλία, ΝΑΤΟ και ΕΕ) στοχεύουν στον πλήρη έλεγχο της περιοχής, ανταγωνιζόμενες άλλες μεγάλες δυνάμεις. Κύριος υπεύθυνος για την αιματοχυσία είναι ο ιμπεριαλισμός, που προσπαθεί να βρει αφορμές για στρατιωτική επέμβαση.

Η επανένωση της Κύπρου έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία σήμερα που η Τουρκία ενισχύει την πολιτική της αλλαγής του δημογραφικού χαρακτήρα του νησιού αυξάνοντας τον αριθμό των εποίκων στην Κύπρο, μετατρέποντας τους Τουρκοκύπριους σε μια μικρή μειοψηφία στην ίδια τους τη χώρα. Η μεγάλη ανάγκη για επανένωση εκφράζεται επίσης από την εντατικοποίηση των πολύχρονων αγώνων των προοδευτικών Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, για ένωση και ειρήνη. Από την άλλη μεριά, ΕΕ και ΗΠΑ πιέζουν την Κύπρο και ψάχνουν τρόπους επεμβαίνοντας να επιβάλλουν μια λύση που θα εξυπηρετεί τα δικά τους συμφέροντα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ώστε να διαφυλαχθεί το ιμπεριαλιστικό status quo. Καταδικάζουμε τις πρόσφατες πιέσεις ειδικά από το εσωτερικό αλλά και από το εξωτερικό της Κυπριακής Δημοκρατίας να κάνει αίτηση στο ΝΑΤΟικό πρόγραμμα «Συνεταιρισμός για την Ειρήνη», που μπλοκαρίστηκε επιτυχώς από την Προεδρία της Κύπρου σε αντιστοιχία με τα συμφέροντα των λαών της περιοχής. Καταδικάζουμε ταυτόχρονα τις προσπάθειες ανατροπής του δημοκρατικά εκλεγμένου Προέδρου Χριστόφια.

Την ίδια στιγμή οι πολεμικές απειλές της Αγκυρας και η χειραγώγηση των νόμιμων ενεργειών της Κύπρου για εξερεύνηση φυσικού αέριου ή υδρογονάνθράκων ως αφορμή για να κλιμακώσει τις εντάσεις, είναι απαράδεκτες. Καταδικάζουμε τις προσπάθειες αυτές κλιμάκωσης της έντασης απειλώντας στρατιωτικά την Κύπρο. Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στη δυνατότητα πρόσβασης της Κύπρου στο φυσικό της πλούτο ως κυρίαρχο κράτος, αλλά στη συνεχιζόμενη για 37 χρόνια διαίρεση και κατοχή του 37% της Νήσου. Το Κυπριακό δεν έχει δημιουργηθεί από τις αδελφικές κοινότητες που απαρτίζουν οι κάτοικοι του νησιού, ούτε από τους λαούς της Τουρκίας και της Ελλάδας, αλλά από τον ιμπεριαλισμό που θέλει να διατηρήσει την ισχύ του και να δυναμώσει την ηγεμονία του στην περιοχή ενάντια στους λαούς.

Η τριμερής μας Συνάντηση υποστηρίζει τη λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα, όπως έχει οριστεί στις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών για το Κυπριακό, τις συμφωνίες κορυφής μεταξύ των ηγετών των δύο κοινοτήτων το 1977 και το 1979 και τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου.

Είναι απαραίτητο να εντατικοποιήσουμε την πάλη μας για μια λύση που θα οδηγήσει σε μια ενωμένη χώρα με μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια και μία κυριαρχία που θα εξασφαλίζει τις θεμελιώδεις ελευθερίες, τα λαϊκά συμφέροντα και τα ανθρώπινα δικαιώματα για όλους τους Κυπρίους, μια χώρα χωρίς ξένους στρατούς και βάσεις. Υπενθυμίζουμε ότι αυτή είναι η βασική απαίτηση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, και ο μοναδικός δρόμος για μια δίκαιη - υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες - λύση για το Κυπριακό. Οπως τονίστηκε και πέρσι στη συνάντησή μας στη Λέσβο, οι φιλειρηνικές δυνάμεις της Κύπρου, της Τουρκίας και της Ελλάδας θα 'πρεπε να δημιουργήσουν «μία κουλτούρα κοινής πάλης» μεταξύ των λαών των τριών χωρών, έτσι ώστε να βοηθήσουν για μια λύση στο Κυπριακό.

Ως φιλειρηνικά αντιιμπεριαλιστικά κινήματα των τριών γειτονικών χωρών, μέλη του ΠΣΕ, παρακολουθούμε την κρίσιμη κατάσταση όσον αφορά το Κουρδικό πρόβλημα στην Τουρκία και τονίζουμε την υποστήριξή μας σε μια δίκαιη και ειρηνική λύση που θα βασίζεται στην ισότητα και την αδελφότητα όλων των λαών της Τουρκίας.

Πρώτα απ' όλα απαιτούμε να μπει ένα τέλος στην αιματοχυσία με μια αμοιβαία ανακωχή. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους εκλεγμένους Κούρδους αντιπροσώπους στη Βουλή και στα τοπικά συμβούλια, που έχουν συλληφθεί για πολιτικούς λόγους και απαιτούμε την απελευθέρωσή τους. Καταδικάζουμε τη συμπεριφορά της τουρκικής κυβέρνησης να υψώσει τείχη ενάντια στους νόμιμους αντιπροσώπους των Κούρδων, με στόχο να οξύνει την ένταση.

Θεωρούμε ότι το Κουρδικό ζήτημα σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως πρόβλημα μεταξύ των λαών που έχουν ζήσει μαζί για αιώνες, αλλά ως πρόβλημα που δημιουργήθηκε από τις άρχουσες τάξεις και τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Καλούμε τους φιλειρηνικούς λαούς Τούρκων και Κούρδων να σταθούν πλάι πλάι για την ειρήνη και την ισότητα, ενάντια στις εθνικιστικές και τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που στόχο έχουν να τους διχάσουν.

Ως αντιιμπεριαλιστικοί φιλειρηνικοί οργανισμοί της Κύπρου, της Τουρκίας και της Ελλάδας, από κοινού με το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης απαιτούμε την κατάργηση όλων των πυρηνικών, χημικών και βιολογικών όπλων και όλων των όπλων μαζικής καταστροφής, πρώτα πρώτα αυτών που κατέχουν όλες οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Είμαστε ενάντια στην εγκατάσταση της λεγόμενης «αντιπυραυλικής ασπίδας» στην Ευρώπη, που προωθείται από τις ΗΠΑ, και πρέπει να αποτραπεί η δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί το Αιγαίο για την ενίσχυσή της. Είμαστε ενάντια επίσης στην εγκατάσταση πυρηνικών σταθμών στην περιοχή μας.

Απαιτούμε την εφαρμογή της Διεθνούς Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 και τον ορισμό ΑΟΖ - Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Καμία ανάμειξη, καμία συμμετοχή των χωρών μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και σε ενέργειες ενάντια στους λαούς της περιοχής. Παλεύουμε για την άμεση κατάργηση και απόσυρση των αμερικανονατοϊκών και των άλλων ξένων βάσεων από τις χώρες μας, για την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και τους άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς. Απαιτούμε την επιστροφή όλων των στρατευμάτων και των αστυνομικών δυνάμεων από το εξωτερικό. Αποκαλύπτουμε και αντιμετωπίζουμε την κρατική τρομοκρατία και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς και νόμους ενάντια στους λαούς. Αγωνιζόμαστε για την προστασία και την πραγματική υποστήριξη των προσφύγων και των μεταναστών. Είμαστε δίπλα στα αδέρφια μας που υψώνουν την πάλη ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, την κατοχή και την επιθετικότητα και αντιστέκονται στα επιθετικά μέτρα της αστικής τάξης και των κυβερνήσεών τους.

Στην κοινή μας περιοχή από τα Βαλκάνια ως τη Μέση Ανατολή, η κοινή μας απαίτηση και στόχος των τριών οργανώσεών μας είναι να μπει τέλος στην ιμπεριαλιστική κατοχή του Αφγανιστάν και του Ιράκ, στην επίθεση ενάντια στη Λιβύη και στους εκβιασμούς και τους εκφοβισμούς που δέχεται η Συρία, όπως επίσης να μπει ένα τέλος στην κατοχή και τη διαίρεση της Κύπρου. Απαιτούμε από τη διεθνή κοινότητα να αναγνωρίσει το ανεξάρτητο κράτος της Παλαιστίνης στα σύνορα της 4ης Ιουνίου του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.

Η ΕΕΔΥΕ, το Παγκύπριο Συμβούλιο Ειρήνης και η Επιτροπή Ειρήνης της Τουρκίας, που συναντήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη το Σεπτέμβρη του 2011 με την υποστήριξη του ΠΣΕ και αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα πρόγραμμα κοινής δράσης, τονίζουν ότι η πάλη για την ειρήνη, ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και προς όφελος των λαών είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την πάλη ενάντια στο ιμπεριαλιστικό - καπιταλιστικό σύστημα και καλούμε τους λαούς της περιοχής μας να δυναμώσουν την αλληλεγγύη τους και την κοινή τους πάλη για την ανατροπή των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών, ενάντια στο μεγάλο κεφάλαιο και τους εκπροσώπους του, ενάντια στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ.

Εκδήλωση της Επιτροπής Ειρήνης Άρτας

Η Επιτροπή Ειρήνης Άρτας σας καλεί στην εκδήλωση που διοργανώνει

την Πέμπτη 27 Οκτώβρη στις 8 μ.μ.

στην αίθουσα του Εργατικού Κέντρου Άρτας

με θέμα: Οι εξελίξεις στην ανατολική Μεσόγειο και στην ευρύτερη περιοχή

και με ομιλητή τον Νίκο Ζώκα, αντιπρόεδρο της ΕΕΔΥΕ.

Θα ακολουθήσει προβολή της ταινίας "το αλάτι αυτής της θάλασσας", της Ανμαρί Τζασίρ