ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΕΔΥΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Το Πρωτοδικείο ουσιαστικά κηρύσσει παράνομες όλες τις αντιιμπεριαλιστικές, φιλειρηνικές κινητοποιήσεις που έγιναν κατά της συμμετοχής της χώρας μας και σε συντονισμό με το λαϊκό, μαζικό, ταξικό κίνημα στους πολέμους στη Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και αλλού. Η απαγόρευση αυτή σε συνδυασμό με αποφάσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στις οποίες οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ – ΝΔ όχι μόνο συμμετείχαν αλλά και συναποφάσιζαν, δείχνουν ότι ποινικοποιούν τη συνδικαλιστική και πολιτική δράση και ότι κάθε διαφωνία με την κυβέρνηση είναι παρανομία».
Η ΕΕΔΥΕ καλεί την κυβέρνηση να πάρει θέση, εάν θεωρεί παράνομη κάθε λαϊκή δράση κατά των πολέμων θυμίζοντας ότι πρωτοκλασάτα στελέχη της έπαιρναν μέρος σε τέτοιες κινητοποιήσεις στο παρελθόν. Καλεί δε τις Επιτροπές Ειρήνης και κάθε προοδευτικό άνθρωπο «σε επαγρύπνηση και ένταση του αγώνα ενάντια σε τέτοιες μεθοδεύσεις, νόμους και δικαστικές αποφάσεις που στοχεύουν στον περιορισμό και την κατάργηση των πιο στοιχειωδών δικαιωμάτων κατοχυρώνοντας παράλληλα τη νομιμότητα της εκμετάλλευσης.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΕΔΥΕ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ

Η Γραμματεία της ΕΕΔΥΕ ενημερώνει όλες τις Επιτροπές Ειρήνης, τους φίλους και αγωνιστές της Ειρήνης σε όλη την Ελλάδα και γενικότερα όλο τον ελληνικό λαό, ότι η ΕΕΔΥΕ δεν έχει καμία σχέση με την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία με την επονομασία «Ίδρυμα Γρηγόρης Λαμπράκης», όπως δεν έχει καμία σχέση με τον πρόεδρό της, το γιό και συνώνυμό του, Γρηγόρη Λαμπράκη.
Το όνομα του Γρηγόρη Λαμπράκη είναι στενά συνδεδεμένο με κορυφαίες στιγμές του λαϊκού, φιλειρηνικού, αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, η ίδια η ζωή του, ο αγώνας και η θυσία του συμπυκνώνουν την ανιδιοτελή προσφορά στην πάλη για ένα κόσμο κοινωνικής δικαιοσύνης, ενάντια στα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό, ενάντια στον πόλεμο και τα πυρηνικά, για το διεθνή αφοπλισμό και την ειρήνη.
Η αγωνιστική στάση ζωής δεν κληρονομείται, κατακτιέται από κάθε πραγματικό, λαϊκό αγωνιστή, μέσα από την καθημερινή και έμπρακτη πάλη και μέσα από τις γραμμές του ευρύτερου εργατικού, ριζοσπαστικού και αντιιμπεριαλιστικού, λαϊκού κινήματος. Αντιπαλεύουμε τον καπιταλισμό και τις πολιτικές του, τις βαριές συνέπειες για τους λαούς από τη βαρβαρότητα και τα εγκλήματά του, και στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, και στην ιμπεριαλιστική ειρήνη! Συνεχίζουμε στα βήματα του Γρηγόρη Λαμπράκη, του Νίκου Νικηφορίδη και των χιλιάδων άλλων επώνυμων κι ανώνυμων λαϊκών αγωνιστών. Για την ανατροπή του συνόλου της αντιλαϊκής πολιτικής. Για ένα νέο κόσμο της κοινωνικής δικαιοσύνης, της λαϊκής ευημερίας και της ειρήνης, όπου οι λαοί θα ζουν σύμφωνα με τις ανάγκες τους, απολαμβάνοντας τον πλούτο που παράγουν.
Αυτός είναι ο φόρος τιμής, που εμείς οφείλουμε στους πρωτοπόρους του φιλειρηνικού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, έτσι τον αποδίδουμε!

ΕΕΔΥΕ: Πολιτικό άσυλο στην Τουρκάλα συνδικαλίστρια

Η ΕΕΔΥΕ εκφράζει τη βαθιά ανησυχία της για τη σύλληψη στη Θεσσαλονίκη και τη σχεδιαζόμενη έκδοση της συνδικαλίστριας Gulaferit Unsal (υπήκοος Τουρκίας) προς στη Γερμανία μετά από σχετικό ένταλμα και αίτημα των αρχών της και απαιτεί να αφεθεί ελεύθερη και να προχωρήσει η διαδικασία χορήγησης πολιτικού ασύλου στην Ελλάδα. Η πρακτική να εκδίδονται συνδικαλιστές με πολιτική δράση που αιτούνται πολιτικό άσυλο στη χώρα μας είναι απαράδεκτη. Προκαλεί εντύπωση τόσο η διαδικασία όσο και η χρονική στιγμή της όλης προσπάθειας, η οποία αναδεικνύει τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει προ πολλού οι ελληνικές κυβερνήσεις τόσο στα πλαίσια των διμερών (με την Τουρκία και τη Γερμανία) όσο και πολυμερών "αντι-τρομοκρατικών" συμφωνιών στα πλαίσια της ΕΕ και σηματοδοτεί την κατάργηση πολιτικών ελευθεριών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, αλλά και τη στοιχειώδη προστασία όσων αιτούνται πολιτικό άσυλο στη χώρα μας.

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΣΧΕΔΙΟ «ΒΑΡΙΟΠΟΥΛΑ» Στρατηγός ομολογεί τη συμμετοχή του στρατού

Τη συμμετοχή του Στρατού στα σχέδια για την ανατροπή της κυβέρνησης με το σχέδιο «Βαριοπούλα», ομολογεί ο πρώην αρχηγός του Γενικού Επιτελείου της Τουρκίας στρατηγός Ισίκ Κοσανέρ. Οι αποκαλύψεις προκύπτουν από ηχογραφημένη ομιλία του Τούρκου στρατηγού σε ομάδα αξιωματικών, πιθανότατα λίγες μέρες μετά τις πρώτες αποκαλύψεις για τα ανατρεπτικά σχέδια, πριν από ενάμιση περίπου χρόνο. Η συνομιλία, σύμφωνα με την εφημερίδα «Zaman», «διέρευσε υπό άγνωστες συνθήκες».
Για τη συγκεκριμένη υπόθεση έχουν ήδη συλληφθεί και ανακρίνονται περισσότεροι από διακόσιοι αξιωματικοί των τριών Οπλων. Το σχέδιο των στρατιωτικών προέβλεπε τη δημιουργία τεχνητής έντασης με την Ελλάδας σε Αιγαίο και Θράκη, με «θερμά επεισόδια» που θα κατέληγαν στην κατάρριψη τουρκικού αεροσκάφους, ώστε να προκληθεί αναταραχή και αστάθεια στην κυβέρνηση Ερντογάν. Από αυτή τη σκοπιά, ενδέχεται και οι νέες αποκαλύψεις να υπηρετούν το σχεδιασμό της κυβέρνησης για ενίσχυση της θέσης της απέναντι στο στρατό, μετά τις εκλογές και την πρόσφατη κρίση στο στράτευμα.
Σχολιάζοντας τις συλλήψεις δεκάδων ανωτάτων αξιωματικών για την υπόθεση «Βαριοπούλα», ο Κοσανέρ ακούγεται να λέει ότι «ο λόγος για τον οποίο αντιμετωπίζουμε σήμερα μια τέτοια κατάσταση είναι τα δικά μας σφάλματα. Δεν διαφυλάσσουμε τα έγγραφά μας και αφήνουμε να τα κλέψουν. Μας ακούνε (σ.σ. η κυβέρνηση), τι λέμε κι εμείς φλυαρούμε απ' εδώ κι απ' εκεί. Δεν προσέχουμε τι υπογράφουμε και κρατούμε στoυς υπολογιστές μας πληροφορίες άχρηστες. Κάναμε παρανομίες και αγνοήσαμε τους κανονισμούς. Ανάμεσά μας βρέθηκαν προδότες και δυστυχώς δεν μπορούμε να τους βρούμε. Μάλιστα κύριοι, κάναμε πράξεις και ενέργειες παράνομες. Επρεπε κάποιες φορές να το κάνουμε».

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: Δυσοίωνες εκτιμήσεις και νέες απειλές

Την εκτίμηση ότι οι συνομιλίες για το Κυπριακό θα καταρρεύσουν, κάνει ο στενός συνεργάτης του Ντ. Ερογλου, καθηγητής Ατά Ατούν, συνδέοντας την πορεία των συνομιλιών και με τις εξελίξεις στα Ενεργειακά, ενόψει γεωτρήσεων στην κυπριακή ΑΟΖ. Σύμφωνα με τον Ατούν, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα για την τουρκοκυπριακή πλευρά, είναι το γεγονός ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά «δεν επιθυμεί τη συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων με ίσους όρους στη διακυβέρνηση της νήσου».
Ο ίδιος αναφέρεται σε «διεθνή μοντέλα», τα οποία μπορούν να υιοθετήσουν οι Τουρκοκύπριοι, όπως ένα ξεχωριστό κράτος, το μοντέλο «Ταϊβάν», η ενσωμάτωση στην Τουρκία, ένας νέος συνεταιρισμός με τους Ελληνοκύπριους ή ένα κράτος, το οποίο δεν αναγνωρίζεται από τη διεθνή κοινότητα. Οπως ισχυρίζεται, «αυτή τη στιγμή, τα εν λόγω μοντέλα βρίσκονται υπό μελέτη», προσθέτει.
Σε ό,τι αφορά στο θέμα των γεωτρήσεων για φυσικό αέριο, αναπαράγει τις τουρκικές απειλές και ισχυρίζεται ότι «η ελληνοκυπριακή πλευρά επιμένει στο συγκεκριμένο ζήτημα παρά τις προειδοποιήσεις της Τουρκίας και αυτή είναι μια λάθος στρατηγική». Παρατηρεί, τέλος, ότι η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ επιχειρούν να δημιουργήσουν «έναν άξονα στο ζήτημα της άντλησης φυσικού αερίου από τη Μεσόγειο» και ισχυρίζεται πως «οι προσπάθειες των Ελληνοκυπρίων δεν πρόκειται να έχουν επιτυχία».

ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ: Παραβιάζει πάλι το Ισραήλ την εύθραυστη εκεχειρία

Σείεται, εκ νέου, η άτυπη εκεχειρία στη Λωρίδα της Γάζας μετά από τη δολοφονία στρατιωτικού ηγέτη της ισλαμιστικής «Τζιχάντ» από ισραηλινή αεροπορική επιδρομή, νωρίς χτες το πρωί. Ο 34χρονος Ισμαήλ αλ Ισμάρ, ένας από τους διοικητές των «Ταξιαρχιών αλ Κουντς», του στρατιωτικού σκέλους της οργάνωσης, έγινε στόχος ενώ βρισκόταν στο αυτοκίνητό του, στην πόλη Ράφα, κοντά στα σύνορα με την Αίγυπτο.

Η οργάνωση απάντησε με όλμους κατά του ισραηλινού εδάφους που έπληξαν κυρίως την περιοχή κοντά στη μεθόριο Κισουφίμ. Ο ισραηλινός στρατός εξαπέλυσε νέο μπαράζ πυρών, αυτή τη φορά, κοντά στην περιοχή της πόλης Ντάιρ αλ Μπάλαχ, όπου τραυματίστηκαν άλλα δύο μέλη της ισλαμιστικής οργάνωσης και σκοτώθηκε ένας πολίτης. Η κυβέρνηση της «Χαμάς» υπογράμμισε ότι η ισραηλινή επίθεση αποδεικνύει ότι το Ισραήλ δεν έχει πρόθεση να τηρήσει καμία συμφωνία.
Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε ότι ο αλ Ισμάρ εμπλεκόταν στη μεταφορά όπλων στη χερσόνησο του Σινά, όπου την περασμένη Πέμπτη, άγνωστοι πραγματοποίησαν συγχρονισμένες επιθέσεις κατά ισραηλινών στόχων με αποτέλεσμα να σκοτώσουν έξι πολίτες και δύο στρατιώτες, ανεβάζοντας «στο κόκκινο» το θερμόμετρο της έντασης, στην ισραηλινο-παλαιστινιακή αλλά, το πιο σοβαρό, στην ισραηλινο-αιγυπτιακή μεθόριο, μετά από πολλά χρόνια ηρεμίας. Μέχρι να επιτευχθεί συμφωνία εκεχειρίας σκοτώθηκαν 15 Παλαιστίνιοι, επτά από τους δράστες της επίθεσης, ένας Ισραηλινός ακόμη αλλά και πέντε Αιγύπτιοι συνοριοφύλακες.

Η προπαγάνδα περί «ανελευθερίας»...και ο δικός τους Καντάφι

«Για έναν περίεργο λόγο, δεν υπήρχε ανελεύθερο καθεστώς που να μην έχει συμπάθειες στη χώρα μας, κυρίως ανάμεσα στους οπαδούς της Αριστεράς. Καντάφι, Μιλόσεβιτς, Χότζα, Γιαρουζέλσκι, Ζίφκοφ, Τσαουσέσκου και άλλοι, στοίβαζαν σκελετούς στις ντουλάπες τους κι εδώ τους αποδίδονταν τιμές (...) Οι ανταλλαγές επισκέψεων κομμάτων και κυβερνήσεων κινούνταν πέρα από τη διακρατική αναγκαιότητα. Συχνά αναδείκνυαν ιδεολογικές ταυτότητες με τμήματα της Αριστεράς. Οργανωμένοι νεολαίοι, προσκαλούνταν στις σοσιαλιστικές κατασκηνώσεις και κανείς δεν γύριζε με απορίες (...) Ο Ιωαννίδης ονειρευόταν καθεστώς τύπου Καντάφι και ο θεωρητικός Κώστας Πλεύρης πηγαινοερχόταν στην Τρίπολη. Στην πρώτη περίοδο του ΠΑΣΟΚ, το "Πράσινο Βιβλίο" υπήρχε στη βιβλιοθήκη στελεχών της Νεολαίας του». Το παραπάνω απόσπασμα προέρχεται από πόνημα του Γ. Λακόπουλου στα χτεσινά ΝΕΑ. Είναι εμφανέστατη η προσπάθεια να κάνει έναν αχταρμά στη συνείδηση των αναγνωστών του τον Καντάφι με ηγέτες πρώην σοσιαλιστικών χωρών, για να δυσφημίσει το σοσιαλισμό που γνωρίσαμε σαν «ανελεύθερο» και άρα «ολοκληρωτικό» καθεστώς.


Με αυτόν τον τρόπο, ανδρείκελα του ιμπεριαλισμού, όπως ο Καντάφι, κατατάσσονται ιστορικά από τις γραφίδες των αστών στην ίδια κατηγορία με ηγέτες χωρών, όπου οικοδομήθηκε ο σοσιαλισμός, ανεξάρτητα από λάθη, παραλείψεις και στρεβλώσεις. Και το κάνουν αυτό, όχι για να απαξιώσουν τα συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά το σύστημα που υπηρέτησαν, δηλαδή το σοσιαλισμό. Τι λένε επί της ουσίας; Οτι καθεστώτα - σύμμαχοι των ισχυρών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, όπως αυτό του Καντάφι, υπερασπιστής ο ίδιος των μονοπωλιακών συμφερόντων στη χώρα του, είναι ένα και το αυτό με τη λαϊκή εξουσία στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, οι οποίες αντιτάχθηκαν στον ιμπεριαλισμό και πρωτοστάτησαν ιστορικά στην οικοδόμηση μιας άλλης κοινωνίας, απαλλαγμένης από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Αναπαράγουν τη θεωρία των «ολοκληρωτικών καθεστώτων», για να ταυτίσουν το σοσιαλισμό - κομμουνισμό με τη σαβούρα του καπιταλιστικού κόσμου ακόμη και με χουντικά - φασιστικά καθεστώτα. Γέννημα - θρέμμα αυτού του κόσμου ήταν και ο Καντάφι, με τον οποίο έκαναν μπίζνες για χρόνια, χωρίς να δίνουν βέβαια δεκάρα για τα δημοκρατικά δικαιώματα του λαού της Λιβύης, τα οποία τώρα θυμήθηκαν όψιμα, για να δικαιολογήσουν το μακελειό για τα πετρέλαια και τα γεωστρατηγικά τους συμφέροντα.

Συμμέτοχοι στο έγκλημα

Προκλητικός, κυνικός και ωμός ήταν χτες ο Γ. Παπανδρέου, στον απολογισμό που έκανε στο Υπουργικό Συμβούλιο για τη συμμετοχή της χώρας στο ιμπεριαλιστικό έγκλημα σε βάρος του λαού της Λιβύης. Η τοποθέτησή του επιβεβαίωσε στο ακέραιο τις εκτιμήσεις και τις προειδοποιήσεις του ΚΚΕ για το χαρακτήρα του πολέμου και τους κινδύνους που ενέχει για το λαό η εμπλοκή της χώρας. Κλίνοντας με υποκρισία σε όλες τις πτώσεις τη «δημοκρατία», τα «δικαιώματα» και τη «δικαιοσύνη», ο Γ. Παπανδρέου προσπάθησε απελπισμένα να δώσει άλλοθι στη ΝΑΤΟική λυκοσυμμαχία για την επέμβαση στα εσωτερικά μιας κυρίαρχης χώρας, ο λαός της οποίας, και μόνον αυτός, έχει το δικαίωμα με την πάλη του να αλλάζει τους συσχετισμούς, να επιλέγει καθεστώς διακυβέρνησης και κοινωνικό - οικονομικό σύστημα.
Ισχυρίστηκε, μάλιστα, με θράσος ότι «η Ελλάδα θα συνεχίσει να στηρίζει αυτήν την προσπάθεια (σ.σ. «εκδημοκρατισμού» της Λιβύης), θυμίζοντας πάντα την ανάγκη σεβασμού της κυριαρχίας της Λιβύης και της βούλησης του λιβυκού λαού»! Επί της ουσίας, προσπάθησε να νομιμοποιήσει τη δράση των αυτοαποκαλούμενων «αντικαθεστωτικών», για να συγκαλύψει το ρόλο των ιμπεριαλιστών στην προετοιμασία και την υποδαύλιση των συγκρούσεων στη Λιβύη. Εξίσου χαρακτηριστική, όμως, είναι και η προσπάθεια της κυβέρνησης να εξωραΐσει στα μάτια του λαού και τη δική της καθοριστική συμμετοχή στο μακέλεμα του λαού της Λιβύης. Ο Γ. Παπανδρέου είπε με θράσος ότι «αγωνιστήκαμε από την αρχή για τον τερματισμό των εχθροπραξιών», όταν είναι γνωστό στον καθένα ότι η κυβέρνηση παραχώρησε αέρα, γην και θάλασσα για να ευοδωθεί η ιμπεριαλιστική επέμβαση. Ο ίδιος, άλλωστε, παίζοντας με τις λέξεις, ομολόγησε ότι «διαθέσαμε την Κρήτη ως βασικό διαμετακομιστικό κέντρο» των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.
Σε ό,τι αφορά την επόμενη μέρα, ο Γ. Παπανδρέου δεν άφησε περιθώρια για παρερμηνείες, καθώς επέμεινε στη δυνατότητα της Ελλάδας «να παίξει ένα σημαντικό ρόλο στη δημοκρατική μετάβαση, μέσα από τη δική της εμπειρία και τεχνογνωσία και ως χώρα που έχει περάσει τις δικές της περιπέτειες, αλλά και ως ευρωπαϊκή χώρα. Αλλά και μέσω της εμπειρίας μας στα Βαλκάνια με τις "μεταβάσεις" σ' αυτόν το χώρο». Με άλλα λόγια, διαβεβαίωσε το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο ότι η Ελλάδα θα κρατήσει στάση ανάλογη με αυτήν που κράτησε στο διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας. Τότε, όπως και τώρα, διέθεσε το έδαφος και τον αέρα της χώρας για το βομβαρδισμό του σέρβικου λαού και τη δημιουργία προτεκτοράτων, που κρατούν διαρκώς αναμμένο το φιτίλι της έντασης στην εύθραυστη από κάθε άποψη Βαλκανική.
Σαν αντάλλαγμα, τα ντόπια μονοπώλια κέρδισαν νέα πεδία κερδοφόρας δράσης, με την επένδυση συσσωρευμένων κεφαλαίων. Το ίδιο επιδιώκει η κυβέρνηση και στην περίπτωση της Λιβύης. Γι' αυτό συμμετείχε με τα μπούνια στο έγκλημα, και όχι βέβαια επειδή την έπιασε ο πόνος για το αντιδημοκρατικό καθεστώς του Καντάφι, με το οποίο συνεργαζόταν στενά μέχρι και πριν από μερικούς μήνες. Το ιμπεριαλιστικό μακελειό στη Λιβύη έγινε για τα πετρέλαια. Η ελληνική κυβέρνηση συμμετείχε για να διασφαλίσει τα συμφέροντα της ντόπιας αστικής τάξης. Αυτό πρέπει να έχει καθαρό στο νου του ο λαός και να εντείνει την πάλη για αποδέσμευση της χώρας από τον άδικο πόλεμο, συνολικά από τη λυκοσυμμαχία του ΝΑΤΟ. Πάλη που συνδέεται με τον αγώνα για ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.