Ανακοίνωση – Καταγγελία της Επιτροπής Ειρήνης Άρτας για τις εξελίξεις στη Σομαλία

Η Επιτροπή Ειρήνης Άρτας καταγγέλλει στον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία Άρτας την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ενωσης για κλιμάκωση της στρατιωτικής δράσης των ναυτικών δυνάμεων που περιπολούν στα ανοιχτά των σομαλικών ακτών.
Σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου της ΕΕ που συνεδρίασε με τη συμμετοχή των υπουργών Αμυνας τα πολεμικά πλοία, που βρίσκονται στον κόλπο του Αντεν από το 2008 θα μπορούν πλέον να κάνουν χρήση πυρός και κατά του «εξοπλισμού, φορτηγών, σκαφών και αποθηκών καυσίμων» που διαθέτουν Σομαλοί πειρατές στις παράκτιες περιοχές της Σομαλίας τουλάχιστον μέχρι το τέλος του 2014.
Η απόφαση της ΕΕ πρόκειται να προσθέσει νέους κινδύνους για το λαό της Σομαλίας που ήδη δοκιμάζεται από τις αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ και τη στρατιωτική δράση της Αφρικανικής Ενωσης και των στρατών της Κένυας και της Αιθιοπίας. Τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν στην ευρύτερη περιοχή καθώς εξελίσσονται ήδη τα σενάρια για στρατιωτική επέμβαση των ιμπεριαλιστών στη Συρία και το Ιράν. Οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις για τους δρόμους της ενέργειας και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, ιδιαίτερα τώρα σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, απειλούν με ολοκαύτωμα τους λαούς της Αν. Μεσογείου.
Η ελληνική κυβέρνηση με την ενεργή συμμετοχή της στη λήψη και την εφαρμογή τέτοιων αποφάσεων, που εξυπηρετούν μόνο τους τυχοδιωκτισμούς και τα συμφέροντα της αστικής τάξης, θέτει σε σοβαρό κίνδυνο και το λαό μας. Η εμπλοκή της χώρας μας στους σχεδιασμούς της λυκοσυμμαχίας ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ βαθαίνει με την παραχώρηση υποδομών και άλλων διευκολύνσεων στις προετοιμαζόμενες επεμβάσεις. Ο νέος νόμος για την παρουσία ενόπλων στα εμπορικά πλοία, με πρόσχημα την πειρατεία, βάζει σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή και τα δικαιώματα των ναυτικών.
Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά προβάλλει η ανάγκη για το δυνάμωμα του αγώνα του αντιιμπεριαλιστικού - φιλειρηνικού κινήματος ενάντια στους άδικους πολέμους και την ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα. Η καταδίκη των κομμάτων της συγκυβέρνησης και των ευρωλαγνικών αυταπατών αποτελεί σήμερα αδήριτη ανάγκη.
Η άμεση επιστροφή των ελληνικών στρατευμάτων από τα πολεμικά μέτωπα είναι άμεση προτεραιότητα και απαιτεί την κινητοποίηση κάθε εργαζόμενου, άνεργου, νέου, γυναίκας και κάθε προοδευτικού ανθρώπου.
Η απεμπλοκή της χώρας μας από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, με λαϊκή εξουσία, αποτελεί αναγκαία συνθήκη για να σωθεί ο λαός και ν' ανοίξει ο δρόμος για φιλολαϊκές λύσεις.

Άρτα, 28 Μάρτη 2012
Η Γραμματεία της Επιτροπής Ειρήνης Άρτας

ΕΕΔΥΕ Ανακοίνωση, με αφορμή την επίσκεψη του Ισραηλινού ΥΠΕΞ στην Ελλάδα

Φαίνεται ξεκάθαρα και από τις δηλώσεις του Μπαράκ που μίλησε για "σύσφιξη των σχέσεων" και "ευκαιρίες, όπως προκύπτουν από την τρέχουσα συγκυρία στην περιοχή της Μεσογείου και τη Μέση Ανατολή", ότι βαθαίνουν οι σχέσεις και η στρατιωτική συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ. Είναι τεράστιες οι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης που εμπλέκει τη χώρα για ακόμη μια φορά σε επικίνδυνα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Σε μια περίοδο, μάλιστα, που παρατηρούνται έντονη κινητικότητα και πολεμικές προετοιμασίες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και του Περσικού Κόλπου με πιθανούς στόχους τη Συρία και το Ιράν. Σε μια περίοδο που το δολοφονικό κράτος του Ισραήλ συνεχίζει το εγκληματικό του έργο απέναντι στο λαό της Παλαιστίνης.

Η ΕΕΔΥΕ τον περασμένο Σεπτέμβρη βρέθηκε στην Παλαιστίνη σε κοινή αποστολή του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης (ΠΣΕ) και της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Δημοκρατικών Νεολαιών (ΠΟΔΝ), εκφράζοντας την αλληλεγγύη της στο δίκαιο και αλύγιστο αγώνα του παλαιστινιακού λαού. Καλούμε τον ελληνικό λαό να εντείνει τώρα την έκφραση αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό και τους λαούς που αγωνίζονται. Να καταδικάσει την κυβέρνηση του μαύρου μετώπου που, εκπροσωπώντας τα συμφέροντα των μονοπωλίων της Ελλάδας, εμβαθύνει τη στρατιωτική συνεργασία με το κράτος - δολοφόνο του Ισραήλ. Κάτω ο ιμπεριαλισμός!

Αντιιμπεριαλιστικός αντιμονοπωλιακός αγώνας η λύση για τους λαούς

Η Επιτροπή Ειρήνης Άρτας εκφράζει την ακόμα μεγαλύτερη ανησυχία της, ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες εξελίξεις στη Λιβύη, επισημαίνει τις ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης για τη συμμετοχή της και καταγγέλλει ότι μετά από 7 μήνες βομβαρδισμών, βιβλικών καταστροφών, τη σφαγή χιλιάδων αμάχων, τους χιλιάδες μετανάστες και ξεριζωμένους, το ΝΑΤΟ ανακοινώνει από τη μια ότι τερματίζει τις επιχειρήσεις του στη Λιβύη ενώ στην πραγματικότητα εξακολουθεί να παραμένει στη χώρα και να συνεχίζει με άλλη μορφή το έργο του σε βάρος του λαού της Λιβύης και των άλλων λαών.
Αποδείχτηκε, για άλλη μια φορά, ότι ο πόλεμος στη Λιβύη, που στοίχισε δισεκατομμύρια ευρώ και πλήρωσαν οι λαοί, καμία σχέση δεν είχε με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες του λιβυκού λαού. Αντίθετα, οι 9.600 αεροπορικές επιχειρήσεις, η ναυτική επιτήρηση, η μαζική αποστολή όπλων και στρατιωτών των ξένων δυνάμεων ένα σκοπό είχαν: Τον καλύτερο έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών και των γενικότερων εξελίξεων στη Λιβύη και στη Β. Αφρική. Ηδη, ιταλικά και ισπανικά πετρελαϊκά μονοπώλια ενεργοποιούνται προς αυτή την κατεύθυνση.
Οπως και στη Γιουγκοσλαβία, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Σομαλία και σε άλλες περιοχές, αποδείχτηκε ότι το ΝΑΤΟ είναι μια δολοφονική πολεμική μηχανή και ο ΟΗΕ απόλυτα χειραγωγημένος από τις ορέξεις των ιμπεριαλιστών. Ο λαός της Λιβύης πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι κάτω από την μπότα του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και των πολυεθνικών τίποτα το θετικό δεν τον περιμένει. Οι μαζικές δολοφονίες και τα πρώτα νομοθετήματα των πρώην στελεχών του Καντάφι που ανέλαβαν την εξουσία με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ, ήδη το μαρτυρούν. Μόνον η αντιιμπεριαλιστική πάλη και ο αγώνας για μια κοινωνία χωρίς πολυεθνικές και εκμεταλλευτές καπιταλιστές μπορεί να εκπληρώσει τους πόθους του λαού, να φέρει ειρήνη και αλληλεγγύη στην περιοχή.

Μέλος της ΟΥΝΕΣΚΟ η Παλαιστίνη

Στους κόλπους της OΥΝΕΣΚΟ έγινε δεκτή ως κανονικό μέλος η Παλαιστίνη. Ο Παλαιστίνιος υπουργός Εξωτερικών Ριάντ αλ Μάλκι μίλησε για «ιστορική στιγμή που αναγνωρίζει ορισμένα από τα δικαιώματα του παλαιστινιακού λαού», ενώ άλλοι Παλαιστίνιοι αξιωματούχοι για «σημαντικό βήμα στη διπλωματική εκστρατεία για αναγνώριση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους που βρίσκεται σε εξέλιξη στον ΟΗΕ». Η απόφαση λήφθηκε μετά από ψηφοφορία με παρόντα 173 μέλη της ΟΥΝΕΣΚΟ, εκ των οποίων 107 μέλη ψήφισαν υπέρ, 15 κατά και 52 απείχαν. Κατά ψήφισαν, μεταξύ άλλων, ΗΠΑ, Καναδάς, Γερμανία και Ισραήλ, ενώ υπέρ ψήφισαν, επίσης μεταξύ άλλων, Ρωσία, Κίνα, Βραζιλία, Γαλλία, Ελλάδα και όλες οι αραβικές και μουσουλμανικές χώρες, ενώ η Βρετανία απείχε.

Αμεσα αντέδρασε η Ουάσιγκτον, η οποία μίλησε για «πρόωρη και αντιπαραγωγική ένταξη», που θα αποβεί «βαθιά επιζήμια στις προσπάθειες αναθέρμανσης των ισραηλινο-παλαιστινιακών συνομιλιών» που επιδιώκει η αμερικανική διπλωματία υιοθετώντας την ισραηλινή θέση ότι δεν μπορεί να υπάρξει λύση αλλιώς. Εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ έσπευσε να ανακοινώσει και την «τιμωρία» που η Ουάσιγκτον είχε προαναγγείλει: Οι ΗΠΑ δε θα καταβάλουν τα 60 εκατομμύρια δολάρια, το Νοέμβρη, που τους αναλογούν από τον προϋπολογισμό της OΥΝΕΣΚΟ, δηλαδή περίπου το 20% του συνόλου.

Η αμερικανική ανακοίνωση ήρθε λίγο μετά την έκκληση της εκπροσώπου της ΕΕ Κάθριν Αστον «να μην ληφθούν βιαστικές αποφάσεις που θα επηρεάσουν τη λειτουργία των διαφορετικών πτυχών του ΟΗΕ». Το Ισραήλ, από την άλλη, απείλησε, επίσης, ότι «όσοι την υποστήριξαν μειώνουν την επιρροή τους στο Ισραήλ». Υπενθυμίζεται ότι την επόμενη βδομάδα, το ζήτημα του παλαιστινιακού αιτήματος μονομερούς ανεξαρτησίας έρχεται στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπου οι ΗΠΑ έχουν απειλήσει με βέτο. Χθες, το ζήτημα συζητήθηκε και μεταξύ του Αμερικανού Προέδρου και του Τόνι Μπλερ, εκπροσώπου του κουαρτέτου (ΗΠΑ, ΕΕ, ΟΗΕ, Ρωσία), κεκλεισμένων των θυρών στο Λευκό Οίκο.

Αιματηρές επιδρομές

Η απόφαση της ΟΥΝΕΣΚΟ ήρθε μετά από τρεις εξαιρετικά αιματηρές μέρες που πυροδοτήθηκαν από ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές, το Σάββατο, κατά μαχητών της ισλαμιστικής «Τζιχάντ» στη Ράφα της Λωρίδας της Γάζας. Ακολούθησε εκτόξευση ρουκετών προς το Ισραήλ και νέες επιδρομές που έληξαν με την επίτευξη συμφωνίας εκεχειρίας, χθες τα ξημερώματα, με διαμεσολάβηση της Αιγύπτου. Συνολικά, σκοτώθηκαν 12 Παλαιστίνιοι, στην πλειοψηφία τους μαχητές της «Τζιχάντ» και 1 Ισραηλινός, ενώ δεκάδες είναι οι Παλαιστίνιοι τραυματίες. Ο Ισραηλινός υπουργός Εσωτερικών Ματάν Βιλνάι έσπευσε να διευκρινίσει ότι «στόχος ήταν η Τζιχάντ και όχι η Χαμάς, η οποία δεν αναμίχθηκε καθόλου, γιατί θέλει να επικρατήσει ηρεμία και να απελευθερωθούν και οι υπόλοιποι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι».

ΙΒΗΡΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ: Ευχολόγια περί αντιμετώπισης της κρίσης

Με ευχολόγια περί κοινής θέσης και συντονισμού των ενεργειών για την αντιμετώπιση της κρίσης και ενάντια στην «ασυδοσία των αγορών και των τραπεζών» (ένα ιδεολόγημα που βολεύει τους πάντες και κρύβει τις αιτίες της καπιταλιστικής κρίσης) ολοκληρώθηκε η Ιβηροαμερικάνικη Σύνοδος που πραγματοποιήθηκε στην πρωτεύουσα της Παραγουάης Ασουνσιόν το διήμερο 28 και 29 Οκτωβρίου.

Κύριο θέμα της Συνόδου ήταν «ο μετασχηματισμός του κράτους και η ανάπτυξη» στις συνθήκες της σημερινής εποχής και στο πλαίσιο της κρίσης, μία Σύνοδος στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι από 24 χώρες και 17 ηγέτες κρατών. Ο γενικός γραμματέας της Συνόδου επισήμανε ότι «υπάρχει ανεπάρκεια» σε πολλούς τομείς και αυτό είναι ένα ζήτημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Στην ατζέντα των ηγετών βρέθηκε και η οικονομική κρίση στην Ευρώπη και οι επιπτώσεις της στη Λατινική Αμερική δεδομένου και ότι στη σύνοδο συμμετείχαν ο Βασιλιάς της Ισπανίας Χουάν Κάρλος, ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Χοσέ Λουίς Θαπατέρο, ο πρωθυπουργός της Πορτογαλίας Πέδρο Πάσο Κοέλιο αλλά και εκπρόσωποι από 70 διεθνείς Οργανισμούς. Η σύνοδος αυτή που έχει εθιμοτυπικό χαρακτήρα και συμμετέχουν διάφορες ετερόκλητες δυνάμεις, το μόνο στο οποίο θα μπορούσε να αρκεστεί είναι σε ευχολόγια για την κρίση.

Σε ό,τι αφορά τα ψηφίσματα, δηλώνει την στήριξή της στη θέση της Αργεντινής όσον αφορά το καθεστώς στις Νήσους Μαλβίνες ή γνωστές και ως Φόκλαντς όπως τις ονομάζουν οι Βρετανοί που τις κατέχουν, ενώ ζητείται και άμεσος και οριστικός τερματισμός του αποκλεισμού της Κούβας.

ΛΙΒΥΗ:Η ιμπεριαλιστική επέμβαση παίρνει άλλη μορφή

Τον επίσημο τερματισμό των επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ στη Λιβύη, υπό τη μορφή των αεροπορικών επιδρομών, κήρυξε, χθες από τη λιβυκή πρωτεύουσα ο γγ της Συμμαχίας. Ο Αντερς Φογκ Ράσμουσεν έφτασε στην Τρίπολη, όπου επρόκειτο να έχει σειρά συναντήσεων με τη «νέα λιβυκή ηγεσία». Στις πρώτες δηλώσεις του, χαρακτήρισε την επιχείρηση κατά της Λιβύης ως «μία από τις πλέον πετυχημένες στην 62χρονη ιστορία του ΝΑΤΟ».

Τερματισμός των επιχειρήσεων δε σημαίνει και τερματισμό της παρουσίας του ΝΑΤΟ, αλλά και άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στη Λιβύη, που εξάλλου τώρα θα αρχίσει η φαγωμάρα για τα νέα συμβόλαια της εκμετάλλευσης του ενεργειακού πλούτου της χώρας, αλλά και το φιλέτο της ...ανοικοδόμησης των καταστραμμένων από τους βομβαρδισμούς πόλεων. Πάντως, επισήμως, είναι γνωστό ότι στη Λιβύη βρίσκονται Αμερικανοί, Βρετανοί, Γάλλοι «στρατιωτικοί σύμβουλοι», ενώ πριν λίγες μέρες ο αρχηγός ΓΕΣ του Κατάρ παραδέχτηκε ότι, εκτός από «συμβούλους», έχει και πολλούς στρατιώτες και ότι πρόκειται να ηγηθεί μιας «νέας δύναμης στην οποία θα συμμετάσχουν 13 χώρες και θα αναλάβει να εκπαιδεύσει τις νέες λιβυκές δυνάμεις». Στις νέες επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ, επίσης, έχει δηλώσει ότι θα συμμετέχει και η ελληνική κυβέρνηση.

«Ιδιαίτερα περίπλοκο» χαρακτήρισε το έργο της «νέας λιβυκής ηγεσίας», σε συνέντευξή της στην «Ουάσιγκτον Ποστ», η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών, επισημαίνοντας την αναγκαιότητα ελέγχου των αμέτρητων ξεχωριστών ομάδων ενόπλων, που επιδίδονται, όπως καθημερινά αποκαλύπτεται, σε πράξεις αντεκδίκησης και σε πλιάτσικο κατά όσων θεωρούν υποστηρικτές του Καντάφι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η παρεμπόδιση 25.000 κατοίκων της πόλης Ταουέργκα, να επιστρέψουν στις εστίες τους, επειδή στήριξαν τον Καντάφι, από ενόπλους της γειτονικής Μιζράτα.

Χθες επίσης το λεγόμενο Εθνικό Συμβούλιο ονόμασε ως νέο μεταβατικό πρωθυπουργό το μέλος του, Αμπτέλ Ραχίμ ελ Κεέμπ.

Στο περιθώριο όλων αυτών, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται, εμμέσως, σε επαφή με τον Σαΐφ αλ Ισλάμ Καντάφι, προκειμένου να παραδοθεί.

Το δημόσιο χρέος ως σύμπτωμα της κρίσης

Το πρόβλημα του δημόσιου χρέους, ως σύμπτωμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης, απασχολεί το σύνολο των αναπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών, φέτος, για πρώτη φορά το δημόσιο χρέος στις αναπτυγμένες χώρες ξεπερνάει το 100% του ΑΕΠ. Στον κατάλογο αυτών των χωρών την πρώτη θέση κατέχει η Ιαπωνία με χρέος που φτάνει το 233,1% του ΑΕΠ της χώρας. Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Ελλάδα με 165,6% του ΑΕΠ.

ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ανέρχεται σήμερα σε 40 τρισ. δολάρια. Το δημόσιο χρέος των 20 πλουσιοτέρων χωρών στον κόσμο (G-20) ξεπερνά πλέον σε μέγεθος το 100% του ΑΕΠ τους, και μόλις την τελευταία δεκαετία, από το έτος 2000, έχει παρουσιάσει αύξηση της τάξης του 50%.

Το συνολικό δημόσιο χρέος των ΗΠΑ ανέρχεται σήμερα σε 14,2 τρισ. δολάρια, προσεγγίζει δηλαδή το 100% του ΑΕΠ που ανέρχεται περίπου σε 14,7 τρισ. δολάρια. Το εμπορικό έλλειμμα δε των ΗΠΑ, μόνο για το μήνα Φλεβάρη 2011 ξεπέρασε τα 45 δισ. δολάρια. Στη Δυτική Ευρώπη, η κατάσταση δεν είναι καλύτερη. Στην Αγγλία και τη Γαλλία το Δημόσιο Χρέος προσεγγίζει επίσης το 100% του ΑΕΠ, ενώ στο Βέλγιο και την Ιταλία το έχει ξεπεράσει ήδη. Μόνο η γερμανική οικονομία διαφοροποιείται, μελέτες όμως που έρχονται στη δημοσιότητα σημειώνουν ότι το πρόβλημα χρέους θα πλήξει και τη Γερμανία με μεγάλη ένταση τις επόμενες δεκαετίες.

Η ΑΥΞΗΣΗ ΑΥΤΗ οφείλεται στην αύξηση του δανεισμού των κρατών για την κάλυψη της ρευστότητας του συστήματος και την αντιμετώπιση των συνεπειών της κρίσης υπερσυσσώρευσης προϊόντων και κεφαλαίων. Το πρόβλημα εντάθηκε και οξύνθηκε από την ανισόμετρη ανάπτυξη των καπιταλιστικών οικονομιών και τις αντιθέσεις που πολλαπλασιάζονται στο περιβάλλον της κρίσης.

Στη μελέτη του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών αναφέρεται ότι το δημόσιο χρέος θα παραμείνει πάνω από το 100% του ΑΕΠ στις αναπτυγμένες χώρες τουλάχιστον μέχρι το 2015.
ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας, το δημοσιονομικό έλλειμμα της Γερμανίας, η κυβέρνηση της οποίας γκρινιάζει συνεχώς για την ανάγκη δημοσιονομικής πειθαρχίας και την επιβολή ποινών στις χώρες που έχουν υπερβολικό έλλειμμα, όχι μόνο ξεπερνά το όριο του 3% του ΑΕΠ, αλλά αυξήθηκε από -3,2% το 2009 σε -4,3% το 2010. Το έλλειμμα της Γαλλίας είναι ακόμη πιο υψηλό αλλά μειώθηκε από -7,5% το 2009 σε -7,1% το 2010.

Ως προς το δημόσιο χρέος, αυξήθηκε στην Ευρωζώνη από 79,8% του ΑΕΠ το 2009 σε 85,4% το 2010. Τις καλύτερες επιδόσεις έχουν η Εσθονία (6,7%), το Λουξεμβούργο (19,1%) και η Σλοβενία (38,8%). Τις χειρότερες, η Ελλάδα (144,9%), η Ιταλία (118,4%) και το Βέλγιο (96,2%). Το δημόσιο χρέος της Γερμανίας, που βρίσκεται πάνω από το όριο του 60% του ΑΕΠ, αυξήθηκε από 74,4% το 2009 σε 83,2% το 2010.

Ενωμένοι στο «κούρεμα» της εργατικής δύναμης

Η απόφαση της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης για «κούρεμα» του χρέους κατά 50% ανέδειξε εκ νέου την όξυνση των αντιθέσεων μεταξύ των διαφόρων μερίδων της αστικής τάξης, που πλέον συγκρούονται ανοιχτά στην προσπάθειά τους να αποφύγουν όσο γίνεται τις ζημιές και τη χασούρα από την αναπόφευκτη καταστροφή κεφαλαίου που φέρνει η καπιταλιστική κρίση. Η ηγεσία του ΣΕΒ διά στόματος Δ. Δασκαλόπουλου στήριξε τις αποφάσεις της ευρωσυνόδου λέγοντας πως αποτελούν την ύστατη ευκαιρία για παραμονή της Ελλάδας στην ΕΕ. Αντίθετα, μελανά χρώματα χρησιμοποίησε ο πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Εμπορίου, Β. Κορκίδης, εκτιμώντας ότι «το κούρεμα κατά 50%, αυτόματα σημαίνει και κούρεμα της εμπορικής δραστηριότητας, αφού πλέον λίγες επιχειρήσεις θα μπορούν να αγοράζουν με προέμβασμα ή πληρώνοντας μετρητοίς με την παραλαβή των παραγγελιών». Δεν κρύβει μάλιστα ότι πολλές επιχειρήσεις θα συνθλιβούν από τις πολυεθνικές. «Είναι απορίας άξιο πώς θα μπορέσουν πλέον οι μικρές και μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις να ανταγωνιστούν τις πολυεθνικές, οι οποίες διαθέτουν τις εγγυητικές ευρωπαϊκών τραπεζών και τις πλάτες των μητρικών τους εταιρειών», αναφέρει, χύνοντας εκ των υστέρων δάκρυα για την κατάρρευση επιχειρήσεων, ενώ μέχρι πρόσφατα εξυμνούσε τα οφέλη του ανταγωνισμού. Τη «μεγάλη αγωνία του επιχειρηματικού κόσμου και την αβεβαιότητα για το μέλλον» επιχειρεί να εκφράσει ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ, Κ. Μίχαλος, εκτιμώντας ότι το κόστος από το «κούρεμα» «θα βαρύνει κατά τα φαινόμενα κυρίως το ελληνικό τραπεζικό σύστημα και τα ασφαλιστικά ταμεία, οξύνοντας το ήδη μεγάλο πρόβλημα παροχής ρευστότητας στην ελληνική αγορά και τινάζοντας στον αέρα το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας». Περιττό να επισημανθεί ότι όλοι τους είναι ενωμένοι όταν πρόκειται για την κατεδάφιση των εργασιακών δικαιωμάτων και το «κούρεμα» της τιμής της εργατικής δύναμης.